Antykoncepcja hormonalna

To jedna z metod zapobiegania ciąży, należąca do grupy tych najbardziej komfortowych. Zaliczamy do niej: plastry antykoncepcyjne, pigułki antykoncepcyjne, zastrzyki antykoncepcyjne.

Antykoncepcja hormonalna polega na odpowiednim dobraniu dawek syntetycznych hormonów płciowych, w wyniku czego w organizmie kobiety następuje zahamowanie wydzielania (przez przedni płat przysadki mózgowej) gonadotropin FSH i LH, co w końcowym efekcie powoduje m.in. zatrzymanie owulacji. Dzięki obecności sztucznych hormonów antykoncepcja ta jest niezwykle skuteczna, ale może także powodować wystąpienie wielu ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

Antykoncepcja hormonalna przeciwwskazania:

• w chorobach zakrzepowo-zatorowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu);
• w przypadku żylnych procesów zakrzepowo-zatorowych (zapalenie żyły, zator płucny, stany po zapaleniach żył oraz duże żylaki podudzi);
• w chorobach sercowo-naczyniowych (niekontrolowane nadciśnienie, dławica piersiowa,

choroba zastawek serca, zaburzenia krzepnięcia krwi);

• przy ciężkich chorobach wątroby, nowotworach wątroby (łagodnych lub złośliwych);
• w migrenach z objawami ogniskowymi neurologicznymi,
• przy zapaleniu trzustki związanym z ciężką hipertriglicerydemią, obecnie lub w wywiadzie;
• w chorobach oczu pochodzenia naczyniowego;
• w cukrzycy powikłanej zmianami naczyniowymi;
• rozpoznanie lub podejrzenie nowotworu, np. nowotwory narządów płciowych, odbytnicy lub piersi;
• w nowotworach przysadki,
• w przypadku krwawienia z dróg rodnych o nieustalonej etiologii;
• w chorobach kolagenowych;
• w przypadku porfirii (porfirię mogą wywołać: alkohol, niektóre leki, stres, a także hormony płciowe, niedobory kaloryczne, niedobory minerałów, anemia, choroby i infekcje, ostre zapachy chemiczne farb, lakierów);
• nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą;
• niedobór antytrombiny III;
• niedobór białka C;
• niedobór białka S;
• hiperhomocysteinemia i obecność przeciwciał przeciwfosfolipidowych,
• długotrwałe unieruchomienie, ponieważ powoduje zaburzenia krążenia krwi i nadmierną jej krzepliwość (stany po operacjach chirurgicznych wymagających dłuższego przebywania w pozycji leżącej),
• palenie papierosów przez kobiety po 35. r.ż. – po rzuceniu nałogu możliwe jest stosowanie tej metody antykoncepcji, estrogeny w połączeniu z nikotyną znacznie zwiększają ryzyko powstania chorób układu krążenia,
• nie powinno się stosować tej metody antykoncepcji u młodych kobiet (poniżej 21 r.ż.),
• nie wolno podawać hormonów w trakcie ciąży, żeby nie spowodować poronienia,
• podczas karmienia piersią stosowanie antykoncepcji hormonalnej powoduje zanik pokarmu
• po przebytym wirusowym zapaleniu wątroby (zwłaszcza typu B) tabletki antykoncepcyjne można stosować tylko pod ścisłą kontrolą lekarską.

Odpowiednio dobrana przez lekarza metoda antykoncepcji hormonalnej jest skuteczna, bezpieczna i dobrze tolerowana przez pacjentki, ale musi być poprzedzona dokładną analizą stanu zdrowia.