Bańki ogniowe

Jest to inna nazwa powszechnie znanych baniek szklanych (klasycznych). Ich nazwa wiąże się ze sposobem wykonania zabiegu, tzn. stawia się je na gorąco. Aby umożliwić bańce szklanej zassanie się do skóry w jej środku umieszczony zostaje spirytus, który następnie jest podpalony – powoduje to całkowite zużycie tlenu i powstanie próżni, dzięki czemu bańka może „przyczepić się” do skóry w wyznaczonym miejscu i wykorzystać swoje działanie terapeutyczne. Zabieg jest dość trudny w wykonaniu, ale spośród wszystkich rodzajów baniek uważany za najskuteczniejszy.

Do poprawnego przeprowadzenia zabiegu ważne jest odpowiednie przygotowanie. Stawianie baniek szklanych powinno odbywać się w pomieszczeniu zamkniętym (pozamykane drzwi i okna), o stałej temperaturze. Pamiętać należy o osłonięciu włosów, pokryciu wazeliną skóry pacjentów wychudzonych, a przy dużym owłosieniu ciała ogoleniu pleców i klatki piersiowej. Bańki przed użyciem powinny zostać zdezynfekowane, dokładnie umyte, osuszone i ogrzane do temperatury około 40°C.

Bańki ogniowe przeciwwskazania:

• nie stosować u pacjentów z nadmierną kruchością naczyń krwionośnych,
• nie stosować kiedy występują zespoły upośledzonej krzepliwości krwi,
• nie przeprowadzać u osób cierpiących na choroby autoimmunologiczne,
• chorzy cierpiący na nadciśnienie tętnicze o charakterze skaczącym muszą zrezygnować z zabiegu,
• cierpiący na czynną chorobę nowotworową lub choroby zakaźne nie powinni przyjmować zabiegu,
• osoby z atopowym zapaleniem skóry nie mogą mieć przeprowadzonego zabiegu,
• chorzy na niedokrwistość bądź niewydolność krążenia nie mogą mieć wykonanego zabiegu stawiania baniek szklanych,
• kobiety w ciąży nie mogą korzystać z zabiegu.

Bańki lekarskie to jedna z najpopularniejszych metod leczenia, opierająca się na pobudzeniu naturalnych mechanizmów obronnych. W Polsce bańki stosuje się jako terapię domową, a pełne uprawnienia do wykonania tego zabiegu mają pielęgniarki.