Kinesiotaping

Inaczej nazywane plastrowaniem, jest to metoda rehabilitacji wywodząca się z Japonii, która opiera się na leczeniu biomechanicznym. Plastry umieszczone na skórze w odpowiedni sposób, powodują usprawnienie przepływu płynów ustrojowych, dzięki czemu zmniejszają obrzęki, wysięki, poprawiają krążenie i niwelują ból. Taśmy stanowią również dobrą podporę dla mięśni i stawów.

Kinesiotaping może być stosowany zarówno jako samodzielna metoda odciążenia pewnych części ciała, jak i wspomagająco przy innego rodzaju rehabilitacji. Może bez problemu być stosowana przez dzieci, noworodki, osoby starsze czy kobiety w ciąży. Taśmy, przy użyciu których wykonuje się kinesiotaping, zostały zaprojektowane tak, by naśladować i w jak największym stopniu oddawać elastyczność i grubość ludzkiej skóry. Oklejanie plastrami jest bardzo trwałe, ponieważ taśmy z powodzeniem wytrzymują kontakt z potem i wodą.

Kinesiotaping przeciwwskazania:

• nie stosować w przypadku otwartych ran i podrażnień skóry,
• nie stosować u pacjentów ze stanami zapalnymi i chorobami infekcyjnymi skóry,
• nie zaleca się korzystania z plastrów osobom chorym na nowotwory,
• z kinesiotapingu powinni zrezygnować chorzy na cukrzycę, choroby nerek, chorobę wieńcową i zakrzepicę żył,
• nie stosować taśm jeżeli wystąpi reakcja alergiczna na kontakt z materiałem, z którego wykonana jest taśma.

Efekt ze stosowania kinesiotapingu widoczny jest już po dobie od oklejenia rehabilitowanego miejsca. Są chętnie akceptowane przez pacjentów i nie wpływają na ograniczenie innych metod rehabilitacji.