Lewatywa

Jest to zabieg leczniczy, nazywany inaczej wlewem doodbytniczym, enemą lub hegarem, którego zadaniem jest usunięcie stolca z jelita grubego. Można stosować ten zabieg doraźnie, w przypadku zaparć, ale także przed przystąpieniem do badań diagnostycznych tego odcinka przewodu pokarmowego czy u kobiet przed porodem.

Według literatury medycznej, lewatywa może być wykonana po konsultacji lekarskiej i nie powinno robić się jej samodzielnie. Istnieje ryzyko, że wykonując ją na własną możemy uszkodzić odbyt, odbytnicę czy okolicę krocza.

Lewatywa przeciwwskazania:

• uchyłkowatość jelita grubego, hemoroidy wewnętrzne,
• guzy mieszczące się w odbytnicy lub okrężnicy,
• wrzodziejące zapalenie jelita grubego,
• przetokowość jelitowa,
• choroba Leśniowskiego-Crohna,
• inne niewymienione choroby jelit,
• bóle brzucha nieznanego pochodzenia, razem z wymiotami,
• krwawienia w przewodzie pokarmowym,
• choroby serca (zagrożenie zaburzeniami rytmu serca i przeciążeniem),
• ciężkie choroby jamy brzusznej, w tym np. zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie otrzewnej,
• choroby nerek, nadciśnienie – odradzane są lewatywy z dodatkiem soli,
• przed badaniem kontrastowym, krócej niż 6 tygodni od biopsji jelita grubego (grozi perforacją jelita),
• wykonywanie radioterapii w okolicach miednicy mniejszej,
• krótko po zabiegach ginekologicznych i operacjach przewodu pokarmowego (ryzyko powstania przepukliny w ranie pooperacyjnej lub pęknięcia szwów).

Lewatywę wykonuje się przy użyciu wody lub soli fizjologicznej, które mają temperaturę ciała. Można zakupić także specjalnie przygotowane preparaty do wykonania lewatywy, a sposób ich użycia i zastosowanie są opisane w dołączonej ulotce.