Scyntygrafia tarczycy

To nieinwazyjne badanie diagnostyczne, które należy do technik medycyny nuklearnej. Scyntygrafia to badanie izotopowe wykorzystujące niewielkie dawki izotopów promieniotwórczych (radioznaczników). Badanie izotopowe tarczycy polega na podaniu doustnie lub dożylnie izotopu promieniotwórczego, który wypełnia miejsca w miąższu tarczycy i w jej guzkach. Najczęściej podawanym izotopem w przypadku badań tarczycy jest jod-131 lub technet-99 m. Dzięki temu lekarz uzyskuje obraz tarczycy, z którego może odczytać odszczepy pozagruczołowe czy też przerzuty nowotworowe. Scyntygrafia jest również używana do wykrycia przyczyny nadczynności tarczycy.

Wskazaniem do badania są następujące choroby: wole guzkowe, wole zamostkowe, wady rozwojowe gruczołu, odszczepy tarczycy, wole odrostkowe, podejrzenie ektopii tarczycy oraz podejrzenie autonomii tarczycy. Badanie wykonuje się również u osób po operacji tarczycy.

Scyntygrafia tarczycy przeciwwskazania:

• ciąża,
• karmienie piersią,

Do najczęściej ujawnianych w trakcie badania guzków tarczycy należą: torbiele i łagodne gruczolaki. Nie każdy guzek musi świadczyć o zmianie nowotworowej. Badanie pokazuje czy wykryte guzki są: ciepłe i gorące – autonomicznie wychwytują jod bardziej niż otaczająca tkanka, zimne – nie wychwytują jodu, obojętne – wychwytują jod tak jak otaczająca tkanka. Jako „guzki zimne” ujawniają się nowotwory złośliwe i torbiele.