Znieczulenie zewnątrzoponowe

Jest formą znieczulenia regionalnego (miejscowego) z grupy blokad centralnych. Leki służące do przerwania przewodnictwa nerwowego podaje się pacjentowi do przestrzeni zewnątrzoponowej kanału kręgowego. Znieczulenie zewnątrzoponowe można wykonać na dowolnym odcinku kręgosłupa, jest też możliwość zastosowania ciągłego znieczulenia poprzez wprowadzenie specjalnego cewnika do przestrzeni zewnątrzoponowej.

Wskazaniami do znieczulenia zewnątrzoponowego są zabiegi chirurgiczne w okolicy miedniczy i kończyn dolnych, zabiegi wymagające stałego kontaktu z pacjentem, zabiegi ginekologiczne. Ze znieczulenia zewnątrzoponowego mogą też skorzystać kobiety podczas porodu.

Znieczulenie zewnątrzoponowe przeciwwskazania:

• alergia na środki znieczulenia miejscowego,
• zaburzenia w układzie krzepnięcia i małopłytkowość,
• choroba hemolityczna,
• wstrząs,
• stosowanie leków przeciwzakrzepowych,
• infekcja w miejscu wkłucia,
• zniekształcony kręgosłup (np.: przez choroby),
• wzmożone ciśnienie śródczaszkowe,
• epilepsja.

Niezależnie od wykonywanego zabiegu znieczulenie zewnątrzoponowe podaje anestezjolog. Przed podaniem całej dawki leku, podaje się najpierw dawkę testową, dzięki której można określić reakcję organizmu pacjenta na znieczulenie.